W pewien sobotni poranek w 1969 roku George Gallion wsiadl do samolotu do Paryza. Amerykanski projektant pracujacy dla firmy Opel udawal sie na spotkanie z zespolem niezwykle popularnego badacza mórz i oceanów Jacques’a Cousteau.
„Wybralismy nazwe Manta. Wtedy nazwy odzwierzece byly bardzo na czasie. W Stanach Zjednoczonych triumfy swiecily Ford Mustang i Corvette Stingray. Nasza Manta równiez byla takim „pony carem”. Potem mielismy dziesiec dni na zaprojektowanie logo, ale nie moglismy znalezc odpowiedniego wzoru” — wspominał Gallion po swojej paryskiej misji.
Projektant polecial wiec do Paryza, gdzie godzinami przegladal zdjecia zrobione przez Cousteau. W koncu zobaczyl ujecie gigantycznej manty sfilmowanej od spodu na tle jasnej powierzchni morza. To byl strzal w dziesiatke. Taaaka ryba! Tak narodzil sie symbol modelu, który w postaci kultowego chromowanego emblematu byl umieszczany na przednich blotnikach Opli Manta.
Debiut Manty w Timmendorfer Strand
Przypomnijmy: sportowa Manta zadebiutowala we wrzesniu 1970 roku. W nawiazaniu do morskiego motywu prezentacja samochodu odbyla sie w nadbaltyckiej miejscowosci Timmendorfer Strand w Niemczech. Manta oznaczala dla Opla wkroczenie na nowe terytorium. „Zamiast wprowadzac nowosc, która czynilaby dotychczasowy model przestarzalym, prezentujemy dzis samochód, który uzupelnia nasza oferte i odpowiada na nowe potrzeby rynku” — napisano w ówczesnym komunikacie prasowym.
Manta byla nowa, elegancka, sportowa i pojawila sie w idealnej chwili. Atrakcyjne czteromiejscowe coupé byly bardzo popularne. Modny byl takze indywidualizm, wiec ksztalty i kontury Manty sprawialy, ze doskonale trafiala w gusta rynku. W pierwszym pelnym roku sprzedazy klienci kupili 56 200 tych samochodów. Lacznie wyprodukowano 498 553 egzemplarze. Platforma, zawieszenie i silniki byly zunifikowane z Ascona. Nowoscia w gamie zespolów napedowych byl silnik 1.6 o mocy 68 KM lub nawet 80 KM w wersji S. Najmocniejszym silnikiem oferowanym w Mancie byla czterocylindrowa jednostka 1.9 S o mocy 90 KM stosowana równiez w Oplu Rekordzie.
Od 1972 roku game wersji Manty otwieral wariant z 60-konnym silnikiem 1.2, do którego jeszcze w listopadzie tego samego roku dolaczyla luksusowo wyposazona Manta Berlinetta. Standardowe wyposazenie obejmowalo sportowa kierownice, podgrzewana tylna szybe, reflektory halogenowe, elektryczne spryskiwacze szyby czolowej i winylowe poszycie dachu. W ciagu pieciu lat produkcji oferowano liczne wersje specjalne — „Holiday”, „Plus”, „Swinger” i „Summer Bazar” — laczace bogate wyposazenie z umiarkowanymi cenami. W 1974 roku wprowadzono Mante GT/E ze 105-konnym silnikiem 1.9 i wtryskiem paliwa Bosch L Jetronic. W modelu tym kontynuowano trend zastepowania chromu matowymi elementami wykonczenia. Ostatnia edycja specjalna pojawila sie w kwietniu 1975 roku, na krótko przed debiutem Manty B. Oparta na GT/E Manta „Black Magic” wyrózniala sie czarnym lakierem i pomaranczowymi pasami na bokach.
