Trzecia, całkowicie nowa generacja Volkswagena Polo pojawiła się na rynku w 1994 roku: z nowym nadwoziem, podwoziem i silnikami. Po raz pierwszy miejski hatchback marki z Wolfsburga był oferowany w wersji pięciodrzwiowej. Zwiększone wymiary zewnętrzne zapewniły więcej przestrzeni wewnątrz, w Polo III zadebiutowały takie systemy bezpieczeństwa, jak poduszki powietrzne, napinacze pasów i ABS. W 1995 roku pojawiła się na rynku wyjątkowa odmiana Polo: Harlekin, którego cztery kolory można było dowolnie zestawiać. Od 1997 roku Polo było dostępne także jako kombi. W 1998 roku pojawiła się limitowana wersja: Polo GTI o mocy 120 KM, wtedy po raz pierwszy trzy magiczne litery pojawiły się w miejskim Volkswagenie. W 1999 roku auto poddano modernizacji. Łącznie do 2001 roku wyprodukowano 3,5 miliona egzemplarzy Polo III.
„Małe może być tak wielkie” – takie hasło towarzyszyło premierze kolejnej, trzeciej generacji Polo, wprowadzonej na rynek w sierpniu 1994 roku. Było ono oznaczone fabrycznym kodem 6N.
W porównaniu z Polo II zmienione zostało niemal wszystko: nadwozie, podwozie i silniki były całkowicie nowe. Kanciasta karoseria poprzednika została zinterpretowana na nowo, co sprawiło, że Polo III wyglądało znacznie nowocześniej od kanciastego Polo II. Na początku produkcji „trójki” była dostępna tylko wersja hatchback – do wyboru z trzema i, po raz pierwszy, z pięcioma drzwiami. Nadwozie imponowało dobrą aerodynamiką, a współczynnik oporu powietrza Cx wynosił 0,32.
Volkswagen Polo III miał 3715 milimetrów długości, co plasowało go na równi z Golfem I. Ze względu na znacznie poprawiony poziom bezpieczeństwa biernego i bogatsze wyposażenie standardowe auto ważyło więcej od poprzednika – bazowa odmiana legitymowała się masą na poziomie 915 kg.
W gamie silników początkowo znalazły się jednostki benzynowe 1.05 45 KM, 1.3 55 KM i 1.6 75 KM. Później ofertę systematycznie uzupełniano i modyfikowano – do napędu Polo III służyły takie silniki benzynowe jak 1.0 50 KM, 1.4 60, 75 i 100 KM (oraz 120 i 125 KM w GTI), a wśród jednostek wysokoprężnych do wyboru były: 1.7 SDI, 1.9 D, 1.9 SDI oraz 1.9 TDI o mocy od 57 do 110 KM (jednostek TDI nie stosowano w Polo z nadwoziem hatchback).
Czterodrzwiowe Polo Classic było dostępne od października 1995 roku, produkowano je w hiszpańskiej fabryce Seata. Auto oparto na Seacie Cordoba, co zapewniało nie tylko więcej miejsca we wnętrzu, ale także pod maską, umożliwiając montaż nowego turbodiesla 1.9 TDI o mocy 90 KM. Do wyboru były także silniki benzynowe 1.4 i mocy 60 KM oraz 1.6 o mocy 75 KM.
Również w 1995 roku Volkswagen zaprezentował nową generację dostawczego modelu Caddy, który nie miał nic wspólnego z opracowaną na bazie Golfa I pierwszą generacją, która była w ofercie do 1992 roku. Nowy Caddy wykorzystywał podzespoły Seata Inca, a przednia część nadwozia była identyczna jak w Polo sedan. Takie same jak w miejskim Volkswagenie były także silniki. Caddy II był początkowo dostępny jako dwumiejscowe auto dostawcze z płaską skrzynią ładunkową, a później także jako pięciomiejscowe kombi z przeszkleniem tylnej części nadwozia.
W tym samym roku powstała jedna z najbardziej osobliwych odmian Polo i Volkswagena – Polo Harlekin. Miejski Volkswagen w momencie debiutu nie był oferowany w tradycyjnych odmianach wyposażenia. Zamiast tego oferowano pakiety, które można było dowolnie ze sobą łączyć. W prospekcie system modułowy zobrazowano czterema kolorami: pistacjowa zieleń oznaczała lakier, błękit Chagall symbolizował silnik i podwozie, żółty Ginster – wyposażenie, a czerwienią Flash oznaczano elementy specjalne. Aby zobrazować tę zasadę także na samym Polo 20 egzemplarzy, polakierowanych na te cztery kolory wstawiono do salonów Volkswagena. Błyskawicznie okazało się, że chętnych na takie auto nie brakuje, a oryginalny sposób promocji nowego modelu przerodził się w prawdziwy hit – z taśmy zjechało dokładnie 3806 sztuk wyjątkowego, wielokolorowego Polo.
Od lipca 1997 roku Polo było również oferowane z nadwoziem kombi, tradycyjnie dla Volkswagena nazywanym Variant. Auto dzieliło podzespoły z Seatem Cordoba Vario i było wyposażone w tę samą technologię co Polo Classic.
W 1998 roku Polo po raz pierwszy otrzymało trzy kultowe litery swojego większego i starszego brata, Golfa: limitowana do 3000 aut edycja specjalna Polo III GTI wyprzedała się błyskawicznie. Można powiedzieć, że był to następca usportowionego Polo G40. Auto miało silnik 1.6 16V o mocy 120 KM, co pozwalało osiągnąć prędkość maksymalną przekraczającą 200 km/h. Już rok później, jesienią 1999 roku, podczas salonu samochodowego we Frankfurcie Volkswagen zaprezentował następcę – Polo GTI po modernizacji. Jego czterocylindrowy, 16-zaworowy silnik o pojemności 1,6 litra osiągał moc 125 KM – wystarczająco, by rozpędzić się do 205 km/h i przyspieszyć od 0 do 100 km/h w zaledwie 8,7 sekundy. ABS, ESP i przednie poduszki powietrzne należały w sportowym Polo do wyposażenia standardowego.
We wrześniu 1999 roku Polo III przeszło gruntowną modernizację, a model po liftingu oznaczono kodem 6N2. Do najważniejszych nowości należały: przeprojektowany przód z dużym logo Volkswagena w osłonie chłodnicy, nowe reflektory w stylu „clear glass”, zmodyfikowane zderzaki i przeprojektowane tylne lampy. Zmienione wnętrze wykończono materiałami wyższej jakości, a wskaźniki zyskały niebieskie podświetlenie, jak w Golfie IV. Tył także upodobnił się kompaktowego auta z Wolfsburga – tablica rejestracyjna została przeniesiona na zderzak. Wyższy był poziom bezpieczeństwa: do standardu należały poduszki powietrzne i ABS, a system ESP był dostępny jako opcja. Struktura nadwozia została wzmocniona i lepiej zabezpieczona przed korozją.
Polo III i jego pochodne (Polo Classic, Polo Variant i Caddy) produkowano w kilku fabrykach na całym świecie: w Wolfsburgu, Bratysławie, Poznaniu, Pampelunie i Martorell, a także w Pacheco w Argentynie. Produkcja w Europie trwała do 2001 roku, ale w Ameryce Południowej znacznie dłużej – do 2009 roku. W 2004 roku produkowane w Argentynie Polo z nadwoziem sedan zmodernizowano, auto z zewnątrz upodobniło się do Seata Cordoby, a wewnątrz pojawiła się deska rozdzielcza w Polo 6N2.
Dane techniczne Volkswagena Polo III z 1994 r.
Nadwozie: pięciodrzwiowy hatchback, długość 3715 mm, szerokość 1655 mm, wysokość 1420 mm, rozstaw osi 2400 mm, masa własna 915 kg
Wnętrze: pięcioosobowe, składana tylna kanapa, bagażnik o pojemności 245 l
Silnik: benzynowy, czterocylindrowy, o poj. 1,6 l i mocy 75 KM
Napęd: na przednie koła, pięciobiegowa manualna skrzynia biegów
Prędkość maksymalna: 172 km/h
Przyspieszenie 0-100 km/h: 12,2 s
Historia Volkswagena Polo III:
1994
Prezentacja Polo III
1995
W rodzinie silników pojawiły się 1,9-litrowy diesel o mocy 64 KM, a 60-konny silnik benzynowy 1.4 zastąpił stosowaną wcześniej jednostkę 1.3 55 KM, w ofercie pojawia się Polo Harlekin
1996
Ofertę uzupełnia czterodrzwiowy sedan z bagażnikiem o pojemności 455 l, w gamie silników pojawiły się jednostki 1.4 16V o mocy 100 KM, 1.9 SDI o mocy 60 KM, a bazowa jednostka o mocy 45 KM została zastąpiona nowym silnikiem o mocy 50 KM. Jesienią na liście opcji pojawił się system ABS
1997
Wracają tradycyjne oznaczenia odmian: Trendline, Comfortline i Highline, ofertę uzupełniają kolejne warianty nadwozia – kombi z bagażnikiem o pojemności 390 l (1250 l po złożeniu tylnych siedzeń), a także dostawcze Caddy
1998
Po raz pierwszy w Polo pojawia się odmiana GTI, auto ma pod maską 120-konny silnik 1.6 16V, powstało zaledwie 3000 egzemplarzy
1999
Modernizacja – większe zmiany zastosowano w hatchbacku, sedan i kombi pozostały w niemal niezmienionej formie, GTI zyskuje dodatkowe 5 KM
2001
Zakończenie produkcji, z taśmy zjechało 3,5 mln egzemplarzy Polo trzeciej generacji
